عرض شود که دوبلين پايتخت ايرلند شهر کوچکيه فک کنم حول و حوش يک ميليون نفر اکثر ايرلنديها اصلاح شده هستن !
درآمد يه آدم معمولی که ايرلندی باشه سالانه حول و حوش پنجاه ميليون ايرانه ! ملت متمدن و هلويی هستن! البته فکر کنم توی دوبلين از هر ده پونزده نفر يکی چينيه. همشون هم با ويزای تحصيلی اومدن. و سخت کار می کنن. من تا حالا گدا نديدم الکلی چرا. اينم بگم خيلی خيلی بهتر از انگليسيها هستن و بنظرم جای امنيه و معروفترين آبجو دنيا رو دارن ( Gueiness ).
مشکل اصلی اينجا گرونيه ! البته برای منی که با يوروی بالای هزار اومدم. برای مثال يه حای فکسنی رو می دن ۱۵۰۰ تومن ما ! سيگار رو نگو که کم کمش ۷ يورو ! يعنی پاکتی ۷۵۰۰ تومن يعنی من بدبخت ! يعنی ترک اجباری آره ديگه !. اين يک.
حالا دو ما نه اومديم اينجا بمونيم نه بميريم نه برای هميشه ايجا باشيم. من اومدم چند تا دوره بگذرونم برگردم. چون اگه خيلی خوش خوشونمون هم باشه که نيس ! نمی ذارن بمونم گفته باشم. بعضی وقتها خیلی سختم می شه و نوستالژی هم که بماند. همون طوری که می دونید هیچ جا وطن آدم - نه من - نمیشه !.
اینجا آزادی هست امنیت هس عشق هس پیشرفت هس ! اینجا وطن نیس دروغ نیس. و من فعلن اینجا هس ! دست آخر اینو می خوریم برای سلامتی همه اونایی که فکر ما هستن و نیستن !
Dame Street